Mafra – pałacowe szaleństwo

   W drodze z Porto do Lizbony zajechaliśmy na chwilę do Mafry – 80-tysięcznego miasta, w którym znajduje się jeden z ważniejszych zabytków Portugalii. Palàcio Nacional de Mafra – po prostu Pałac w Mafrze. Niestety było już późno i był zamknięty, także udało nam się go zobaczyć tylko z zewnątrz, ale biorąc pod uwagę wszystko, co o nim wiadomo, wywarł na nas duże wrażenie.

DSC_0421

   Budowę Pałacu rozpoczęto w 1717 na rozkaz króla Jana V, który przysiągł, że jeśli jego małżonka urodzi potomka, w ramach podziękowania zbuduje klasztor. Budynek składa się z dwóch części: Pałacu Królewskiego oraz Klasztoru Franciszkanów. Jest to jeden z najważniejszych barokowo-neoklasycystycznych zabytków Portugalii. Był używany przez rodziny królewskie jako domek wakacyjny. Można było w nim odpocząć, a także udać się na polowanie w Tapada Nacional de Mafra, czyli przypałacowym ogródku, który miał ok. 8 kilometrów kwadratowych. Królowie uwielbiali polować w tym miejscu na rożne dzikie zwierzęta zamieszkujące park, np.: jelenie, dziki, ptaki drapieżne oraz lisy. Obecnie Tapada Park wykorzystuje swoje naturalne zasoby w rożnych programach edukacyjnych podnoszących świadomość ekologiczną. Można tam także spacerować, jeździć na rowerze oraz konno, a także strzelać z łuku i kuszy.

DSC_0432

   Wracając do samego budynku, w 1730 roku oficjalnie otworzono bazylikę oraz klasztor, a świętowanie trwało aż 8 dni i było jedną z największych takich imprez w całej Portugalii. Co do rekordów pałac jest też największą królewską rezydencją w Portugalii oraz jednym z największych budynków zbudowanych w Europie w XVIII wieku.

Jego ogrom wyobrazić sobie można analizując niektóre liczby z nim związane:

1 200 – tyle pokoi znajduje się w środku;

4 700 – łączna liczba wszystkich drzwi i okien;

220 – długość  fasady budynku w metrach;

ok. 38 000 – ilość książek w bibliotece;

38 000 – metrów kwadratowych powierzchni;

92 – dzwony znajdują się w dwóch karylionach, czyli instrumentach muzycznych umiejscowionych na wieżach;

ok. 15 000 – średnia ilość robotników pracujących na budowie kompleksu;

45 000 – największa ilość robotników pracujących tam w jednym czasie;

7 000 – ilość żołnierzy pilnujących budowy kompleksu;

ok. 1 300 – tylu robotników zginęło podczas pracy.

DSC_0444

   Jak widzicie sporo tego. W 1910 roku, gdy Portugalia zmieniła się w republikę, pałac stał się ogólnodostępnym muzeum, które można zwiedzać. W jego bibliotece nakręcono też sceny do filmu „Przygody Guliwera”. Ostatnią ciekawostką, którą się z Wami podzielę dotyczy balkonu na samym środku fasady. Został on zbudowany tak, by był podobny do balkonu papieskiego w Bazylice św. Piotra w Watykanie. Król uważał, że jest to symbol siły i też chciał taki mieć.

DSC_0425DSC_0448

DSC_0455

Ciekawe miejsca,Historycznie,Portugalia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>